Хүсэл бүхний үзүүрт
Хясал байдгийг мартаад
Хүнийх байх тусмаа
Хөөрхөн харагдаад
Инээмсэглэх тоолонд нь
Зүрх зүсэгдээд
Ирмэх бүрт нь
Зүүд үргэлжлээд
Урдуур хойгуур эргэлдээд
Уруулаа янаг хазлаад
Харц хальт хальт тулгараад
Хачин бодол тархи эзэмдээд
Нүд
Ямар ч гуниггүй
Нүүр дүүрэн инээмсэглэл...
Нүгэл биш ээ
Ийм охиныг үнсэх
Алдаа чамайг чимдэг
Харин намайг унтраадаг
Ассан лааны гэрэлд
Ийм охиныг харах
Гуниг биш
Чи үнэндээ
Час улаан хортой алим
Харин чи бол шүлэг
Уншихгүй удахаар
Уйдаад байдаг
Урт хаврын үдэш
Харин чи Лолита
Хавар хаврын синдром
Хайр ч биш, дурлал ч биш
Хамгийн халуун дур хүсэл
Г.Г
Тайлбар: Тайлбарлаад яахав дээ эзэнгүй шүлгийг. Ккк.
Үдшийг хүлээхүй дор мянган жилийн урттай
Үүрийн цолмонгийн тэртээд
Үлгэр жаргах нь шөнийн үнэ цэнэтэй
Үнэгэн харанхуйг сэмлэх гэрэл гэгээний сүвэгчинд
Үзэсгэлэнт түүнийг орхих нь өдрийн уйтгар гунигтай
Өнөөдөр
Үнэн худал хоёр
Өвөр түрүүндээ орчихоод
Өчигдөр маргааш хоёрын
Байр нь солигдчихоод
Муу ёр, баярын зөн хоёр
Зэрэг давхцаад
Муухай хүний амнаас
Сайхан үг сонсоод
Өнөөдөр чинь яачихсан өдөр вэ?
Мэдрэмж
Ажлын өрөөний цонхоор
Амьдрал дэндүү өнгөгүй
Аль эрт мартагдсан уйт намрын мэдрэмжүүд л
Аяар аяархан сэтгэлд хөврөнө...
Халаалтгүй өрөөнд
Халуун кофе бид 2
Хаяадаа нэг хуучилж
Хагас хугасханаар гунигаа нимгэлдэг
Өөр юу ч үгүй мэт өдрүүд
Өчигдөрөөс өнөөдөрлүү урссаар
Өөр хэн ч байгаагүй мэт
Сэтгэл минь хов хоосон
Надад одоо юу байна гээч
Нар тусдаггүй цонхны тавцан дээр
Насаа элээсэн гунигт цэцэг шиг
Мэдрэмж байна.
Дэлгэрэнгүй»
Би яахав
Бардам зандаа хүлэгдээд
Баяртай ч гэж хэлж чадаагүйдээ
Буцаж ирэхгүйг чинь мэдсээр байж
Бууж өгөөгүй зүрхэндээ
Буруугаа чихээд амьдарч л байна би
Би чамд үхэл шиг гашуун дурлал бэлэглэнэ
Битгий үнс
Уруулыг минь
Би чамаас хайр мэдрэхгүй
Биелэхгүй хүслийн золиос болж
Би чамд гуниг л мэдрүүлнэ
Битгий хүс
Сэтгэлийг минь
Би чамд юу ч амлахгүй
Чи миний шүлгүүдэд хоргодсон
Чимээгүй мэгших сүнс л болно
Битгий итгэ, битгий дурла надад
Би чамаас янаглал авчихаад
Яваад л өгнө
Зүүд шиг шөнөөр, өдрийг хуурчихаад
Зүгээр л нулимс шиг урсаад л одно
Битгий хүлээ
Тэр нэгэн шөнө дахиж ирэхгүй
Тэвчээргүй хүсэл, саваагүй учиралд
Ухаарал байхгүй
Тэгээд ч надад сэтгэл байхгүй
Тийм болхоор битгий хүлээ...
Битгий дурла, битгий ..
Биенд чинь чөтгөр шүглэж тарчлаана
Битгий өг өөрийгөө надад
Би чамд үхэл шиг гашуун дурлал бэлэглэнэ
Энд
Уртаас урт намар үргэлжлээд
Дуусдаггүй...
Угаасаа энд маргааш гэж байхгүй
Сүүлчийн бороо өдөр болгон
Энд л зөвхөн шивэрдэг болхоор
Сүнс минь гуниг тэмтчиж
Энд л ганцхан үдэлдэг ээ
Энд бүх юм дуусдаггүй
Эхнээсээ дахиад үргэлжлээд л байдаг
Мянган жилийн хүлээлт шиг
Дуусдаггүй..
Магад надаас өөр хэн ч энд ирэхгүй...
Г.Гантулга 2009
Гуниггүй...
Тэр ирсэн, тэр явсан
Тэглээ гээд гуниггүй
Тэр намайг мартсан, бусдыг санасан
Тэгээд ч бас гуниггүй
Амьдрал амттай, бас гашуун хэдий ч
Аль аль нь миний хувьд гуниггүй
Аврал бас цөхрөл байдаг ч
Аль аль нь утгагүй
Нүүгээд өнгөрөх цаг хугацаа ч гуниггүй
Зүүгдээд хоцорсон эгэл өдрүүд ч гуниггүй
Нүдэнд харагдах бүх дүрслэл гуниггүй
Зүрхэнд үлдсэн бүх дурсамж гуниггүй
Үүлс нүүхэд гуниггүй
Үдийн үдэд салхи сэвэлзэхэд гуниггүй
Үргэлжилсэн урт ганцаардлын дунд ч гуниггүй
Үнэнгүй, худалгүй хорвоод бүх зүйл гуниггүй
Бороотой өдөр цонхоор харсанч гуниггүй
Бодол дотроо дурсамжаа хөвсөнч гуниггүй
Зүрх тэр чигээрээ гуниггүй
Зөндөө удаан хүлээсэн ч гуниггүй
Гуниггүй, бүх зүйлс гуниггүй
Гуниг, баясал гэсэн мэдрэмжгүй...
Тэр үгс
Уруулан цаанаа
Уучлалаа нуучихаад
Хэтэрхий их хайртайдаа хүлэгдээд
Хэлж амжаагүй
Тэр үгс
Зүрхнийх байсан
Яг чиний л уруул шиг будаггүй
Ямарч өнгөгүй
Чимээгүй урсах нулимс шиг
Нэг тийм гэмээр өнгөгүй өдрүүд
Үргэлжилнэ...
Цаг хугацаа зогсохгүй
Царцсан зүрх цохилохгүй
Маргааш намайг хүлээхгүй
Магад чамайг санахгүй...
Аажим аажимаар
Алгуурхан замхрах
Чиний тухай бодлууд
Өнгөгүй өдрүүдэд
Нэг нэгээр хорогдох
Миний гэгээн дурсамжууд
Үлдэж хоцрох
Нэг шүлэг.
