МИНИЙ ШVЛГЭН БОРОО

   Үдшийг хүлээхүй дор мянган жилийн урттай

Үүрийн цолмонгийн тэртээд
Үлгэр жаргах нь шөнийн үнэ цэнэтэй
Үнэгэн харанхуйг сэмлэх гэрэл гэгээний сүвэгчинд
Үзэсгэлэнт түүнийг орхих нь өдрийн уйтгар гунигтай

 Дэлгэрэнгүй»

Өнөөдөр

Үнэн худал хоёр
Өвөр түрүүндээ орчихоод
Өчигдөр маргааш хоёрын
Байр нь солигдчихоод
Муу ёр, баярын зөн хоёр
Зэрэг давхцаад
Муухай хүний амнаас
Сайхан үг сонсоод
Өнөөдөр чинь яачихсан өдөр вэ?

 Дэлгэрэнгүй»

Хүв хүйтэн
Хөшөө болохсон
Хүмүүс бахархаж, бас хичнээн уйллаа ч
Хүрээд ирэхгүй цаг хугацаа болчихоод
Хүний ертөнцийн зэргэлдээгээс
Хөндийхэн ажиглах
Хүв хүйтэн биетэй
Хүрэл чулуун зүстэй
Хөшөө болохсон Дэлгэрэнгүй»

Мэдрэмж

Ажлын өрөөний цонхоор

Амьдрал дэндүү өнгөгүй

Аль эрт мартагдсан уйт намрын мэдрэмжүүд л

Аяар аяархан сэтгэлд хөврөнө...

Халаалтгүй өрөөнд

Халуун кофе бид 2

Хаяадаа нэг хуучилж

Хагас хугасханаар гунигаа нимгэлдэг

Өөр юу ч үгүй мэт өдрүүд

Өчигдөрөөс өнөөдөрлүү урссаар

Өөр хэн ч байгаагүй мэт

Сэтгэл минь хов хоосон

Надад одоо юу байна гээч

Нар тусдаггүй цонхны тавцан дээр

Насаа элээсэн гунигт цэцэг шиг

Мэдрэмж байна.

 Дэлгэрэнгүй»

Би яахав
Бардам зандаа хүлэгдээд
Баяртай ч гэж хэлж чадаагүйдээ
Буцаж ирэхгүйг чинь мэдсээр байж
Бууж өгөөгүй зүрхэндээ
Буруугаа чихээд амьдарч л байна би

 Дэлгэрэнгүй»

Би чамд үхэл шиг гашуун дурлал бэлэглэнэ

Битгий үнс
Уруулыг минь
Би чамаас хайр мэдрэхгүй
Биелэхгүй хүслийн золиос болж
Би чамд гуниг л мэдрүүлнэ

Битгий хүс
Сэтгэлийг минь
Би чамд юу ч амлахгүй
Чи миний шүлгүүдэд хоргодсон
Чимээгүй мэгших сүнс л болно

Битгий итгэ, битгий дурла надад
Би чамаас янаглал авчихаад
Яваад л өгнө
Зүүд шиг шөнөөр, өдрийг хуурчихаад
Зүгээр л нулимс шиг урсаад л одно

Битгий хүлээ
Тэр нэгэн шөнө дахиж ирэхгүй
Тэвчээргүй хүсэл, саваагүй учиралд
Ухаарал байхгүй
Тэгээд ч надад сэтгэл байхгүй
Тийм болхоор битгий хүлээ...
Битгий дурла, битгий ..
Биенд чинь чөтгөр шүглэж тарчлаана
Битгий өг өөрийгөө надад
Би чамд үхэл шиг гашуун дурлал бэлэглэнэ

 Дэлгэрэнгүй»

  Мартаагүй....

Уруул чинь ямар зөөлөн билээ
Би тэрийг санах гэж зүүдээ манадаг
Угаасаа гуних гэж чамд дурласан юм чинь
Учиралдаа би гомдоогүй шүү. Бурхан мэднэ

Тэнгэрлэг чамд дурлах гэж ирмүүн зүрхтэй төрсөөн би
Тэгсэн ч чамайг дурсах гэж ганц шүлэгтэй үлдсээн би
Тоолж болдоггүй буцах шувуудын сүүдэрт даарч
Төөрч алслан хоцрохдоо чамдаа би гомдоогүй ээ

Дурлалын зовлон болж чамайг явсан тэр өдрөөс хойш
Дусал нулимс бүрээ дотогшоо залгихад гашуун байсан
Дурсамж үерлэх намрын сэрүүн цагаар
Дуугүйхэн дүнсийх эр хүн болж үлдсээн би

                       Г.Гантулга   Дэлгэрэнгүй»

              Энд

Уртаас урт намар үргэлжлээд
Дуусдаггүй...
Угаасаа энд маргааш гэж байхгүй
Сүүлчийн бороо өдөр болгон
Энд л зөвхөн шивэрдэг болхоор
Сүнс минь гуниг тэмтчиж
Энд л ганцхан үдэлдэг ээ

Энд бүх юм дуусдаггүй
Эхнээсээ дахиад үргэлжлээд л байдаг
Мянган жилийн хүлээлт шиг
Дуусдаггүй..
Магад надаас өөр хэн ч энд ирэхгүй...

          Г.Гантулга 2009

 Дэлгэрэнгүй»

 

Гуниггүй...

Тэр ирсэн, тэр явсан
Тэглээ гээд гуниггүй
Тэр намайг мартсан, бусдыг санасан
Тэгээд ч бас гуниггүй
Амьдрал амттай, бас гашуун хэдий ч
Аль аль нь миний хувьд гуниггүй
Аврал бас цөхрөл байдаг ч
Аль аль нь утгагүй

Нүүгээд өнгөрөх цаг хугацаа ч гуниггүй
Зүүгдээд хоцорсон эгэл өдрүүд ч гуниггүй
Нүдэнд харагдах бүх дүрслэл гуниггүй
Зүрхэнд үлдсэн бүх дурсамж гуниггүй

Үүлс нүүхэд гуниггүй
Үдийн үдэд салхи сэвэлзэхэд гуниггүй
Үргэлжилсэн урт ганцаардлын дунд ч гуниггүй
Үнэнгүй, худалгүй хорвоод бүх зүйл гуниггүй

Бороотой өдөр цонхоор харсанч гуниггүй
Бодол дотроо дурсамжаа хөвсөнч гуниггүй
Зүрх тэр чигээрээ гуниггүй
Зөндөө удаан хүлээсэн ч гуниггүй

Гуниггүй, бүх зүйлс гуниггүй
Гуниг, баясал гэсэн мэдрэмжгүй...

 Дэлгэрэнгүй»

Тэр үгс

Уруулан цаанаа
Уучлалаа нуучихаад
Хэтэрхий их хайртайдаа хүлэгдээд
Хэлж амжаагүй
Тэр үгс
Зүрхнийх байсан

 Дэлгэрэнгүй»

Яг чиний л уруул шиг будаггүй
Ямарч өнгөгүй
Чимээгүй урсах нулимс шиг
Нэг тийм гэмээр өнгөгүй өдрүүд
Үргэлжилнэ...
Цаг хугацаа зогсохгүй
Царцсан зүрх цохилохгүй
Маргааш намайг хүлээхгүй
Магад чамайг санахгүй...

Аажим аажимаар
Алгуурхан замхрах
Чиний тухай бодлууд
Өнгөгүй өдрүүдэд
Нэг нэгээр хорогдох
Миний гэгээн дурсамжууд
Үлдэж хоцрох
Нэг шүлэг.

 Дэлгэрэнгүй»

 Дэлгэрэнгүй»

 

 Дэлгэрэнгүй»

Намайг зовоосон шаналалд өвдөг сөгдөөд, үхмээр санагдаад
Надад уягдсан сэтгэлүүдийг бодхоор үхмээргүй санагдаад
Нар хүртэл надаас бусдыг дулаацуулаад байх шиг гомдол төрөөд
Нар чамайг дахиж харахгүй гэж бардамнаар санагдаад
Аз жаргал хаалганы хажуугаар өнгөрчихөөд,  хөршийнд оччихоод
Азгүйгээр минь дуудаж намайг элэглээд инээлдээд байх шиг санагдаад
Харин би тэгтэл ганцаархнаа хатуу дарсыг цээж норгон хөнтөрчихөөд
Халамцуудаа шатаж чангаар хашгирмаар санагдаад, үхмээр санагдаад

 

 Дэлгэрэнгүй»

Чамайг уйлахад чинь
Би навч болж гуниглаад
Чимээгүйн алсруу хийсчихдэг юм

 Дэлгэрэнгүй»